3D-foto's

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Iedereen heeft wel eens kennisgemaakt met 3D-filmbeelden, waar je zo’n speciale bril voor moet opzetten. Minder bekend is het feit dat je met een paar heel eenvoudige stappen zelf 3D-foto's kunt maken en bekijken zonder hulpmiddelen. Dat laatste vraagt wel wat oefening, maar als je het eenmaal doorhebt is het al snel een verslavende hobby.

 

Om de opnames in 3D te kunnen ervaren moet je allereerst in staat zijn om ze ‘scheel’ te bekijken.  De kunst is om je ogen zo in te stellen dat het focuspunt vóór de set foto’s ligt. Daardoor wordt de manier waarop je hersenen het beeld interpreteren omgekeerd. Om dat te bereiken zul je de eerste keer wel wat moeten oefenen. Probeer het maar eens met bovenstaand voorbeeld.

 

Neem een positie in van ongeveer 40 cm afstand tot het scherm en concentreer je blik op de verticale streep tussen de twee opnames. Ontspan je ogen en probeer ze licht onscherp te stellen. Als je het focuspunt vóór de opnames hebt liggen zullen de twee beelden in het midden samenvloeien en een derde beeld vormen. Als dat beeld 'passend' ligt en je kunt het vasthouden, dan zie je een echt 3D-beeld met veel diepte en detail. Als je de techniek eenmaal doorhebt zul je steeds gemakkelijker je ogen kunnen instellen om het 3D-beeld te zien.

 

Het maken van geschikte foto's voor deze techniek is heel eenvoudig. Je maakt daarvoor twee opnames, waarbij je voor het maken van het tweede beeld het camerastandpunt ca. 7 tot 10 cm horizontaal verschuift ten opzichte van het eerste. Vervolgens plaats je op de computer de beelden in omgekeerde volgorde naast elkaar. Dus het beeld waarbij de camera meer naar links stond zet je rechts naast het andere. Heb je de camera naar rechts verschoven, plaats dat beeld dan links. Zorg dus wel dat die volgorde klopt, anders werkt het niet. Zelf zet ik de beelden bij voorkeur op een zwarte ondergrond, maar zonder dat werkt het ook.

 

De mooiste resultaten bereik je met composities waar veel contrast in zit en bij voorkeur objecten bevatten in verschillende afstanden tot elkaar. Dat versterkt het gevoel van diepte. Ook opnames bij schemering werken erg goed. Waar je wel op moet letten is dat de onderwerpen stil staan. Maak je bijvoorbeeld opnames van planten of bomen bij veel wind, dan zal het resultaat tegenvallen. Wil je een 3D-effect bereiken met opnames van wolken, hanteer dan een grotere afstand tussen de twee opnames, bijvoorbeeld 30 cm.